Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αναγνώρηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αναγνώρηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 14 Μαρτίου 2012

Γενοκτονία. Δύο χρόνια μετά την αναγνώριση από τη Βουλή της Σουηδίας

Του Φάνη Μαλκίδη
Αυτές τις ημέρες συμπληρώθηκαν δύο χρόνια από την αναγνώριση της Γενοκτονίας από τη Βουλή της Σουηδίας. Μίας Γενοκτονίας που όταν ολοκληρωνόταν η γενοκτονία των Αρμενίων άρχιζε η διαδικασία εξολόθρευσης των Ελλήνων με τα ίδια μέσα: Μαζική βία, συλλήψεις γυναικών και παιδιών, βίαιοι εξισλαμισμοί, πορείες θανάτου, μαζικές δολοφονίες, διώξεις, εκτοπίσεις.
Σχεδόν 1.000.000 Έλληνες από ένα πληθυσμό πάνω από 2.500.000 εξαφανίσθηκαν, εξόντωση η οποία αποτελεί γενοκτονία, τόσο στον τύπο της Σύμβασης του ΟΗΕ για την πρόληψη και την καταστολή της γενοκτονίας (άρθρο 2 παράγραφοι α, β, γ, δ και ε) όσο και στην ουσία της έννοιας της γενοκτονίας.
Το οργανωμένο σχέδιο βίας εξαφάνισε την ιστορία του ελληνικού πληθυσμού και οδήγησε χιλιάδες ανθρώπους στο θάνατο και εκατομμύρια στην προσφυγιά στην Ελλάδα και αλλού. Στη συνέχεια, η τραγωδία, ενός σημαντικού και ιδιαίτερης αξίας μέρους του ελληνικού λαού, συνδυάστηκε και με την καταστροφή και τον ακρωτηριασμό της μνήμης και της ταυτότητας.
Το πρώτο αίτημα για την αναγνώριση στο Σουηδικό κοινοβούλιο έθεσε ο βουλευτής Τάσος Σταφιλίδης τον Ιούνιο του 2006 και ακολούθησε λίγους μήνες αργότερα ο Hans Linde.
Ακολούθησε η ιστορική ψηφοφορία όπου το αίτημα την 11 Μαρτίου 2010, με ψήφους 131 υπέρ και 130 κατά αναγνωρίστηκε η Γενοκτονία των Αρμενίων, των Ασσυρίων και των Ελλήνων από την ολομέλεια του Σουηδικού Κοινοβουλίου. Η καθοριστική ψήφος δόθηκε από τη βουλευτή κουρδικής καταγωγής Γκιουλάν Αβτζί η οποία πήγε αντίθετα στη «γραμμή» του κόμματός της.
Παρά τη διεθνή κινητικότητα για το ζήτημα της γενοκτονίας η ελλαδική πολιτική τάξη είναι απούσα. Το κενό αυτό θα συνεχίζουμε να το καλύπτουμε εμείς, αφού η η γενοκτονία των Ελλήνων και κάθε Γενοκτονία είναι ένα ζήτημα και η διεθνής του προέκταση αναφέρεται στην υποχρέωση της Τουρκίας και όλων των θεσμών της διεθνούς κοινότητας, να την αναγνωρίσουν και να αποκαταστήσουν με αυτόν τον τρόπο, την ηθική βλάβη που υπέστησαν τα θύματα. Για την Ελλάδα, το ζήτημα είναι μία νέα παράμετρος της εξωτερικής πολιτικής, η οποία όμως απουσιάζει στο επίσημο πλαίσιό της.
Αυτό όμως δεν αποτελεί εμπόδιο για τους Έλληνες σε όλο τον κόσμο, να απαιτούν την αναγνώριση των εγκλημάτων και αδικιών που διαπράχτηκαν σε βάρος τους. Μάλιστα όσο μεγαλύτερη είναι η αδικία, όταν σχεδόν το 50% των Ελλήνων εξαφανίσθηκαν, όσο περισσότερο χρόνο αποκρύφτηκαν τα γεγονότα, τόσο πιο έντονη είναι η επιθυμία για αναγνώριση. Αναγνώριση η οποία είναι ένας ουσιαστικός τρόπος πάλης ενάντια στο έγκλημα της γενοκτονίας, αναγνώριση που αποτελεί μία επιβεβαίωση του δικαιώματος ενός λαού να γίνει σεβαστή η ύπαρξή του σύμφωνα με το δίκαιο και την ιστορική αλήθεια.
Ο Φάνης Μαλκίδης μαζί με ξένους ερευνητές και οργανώσεις που ασχολούνται με τη γενοκτονία υπέβαλλε πριν λίγες ημέρες, επίσημο αίτημα στη Βουλή του Ισραήλ και της Αρμενίας για αναγνώριση της Γενοκτονίας

Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου 2011

Ποινικό αδίκημα η άρνηση αναγνώρισης ως γενοκτονίας της σφαγής των Αρμενίων από τους Τούρκους

Η γαλλική Εθνοσυνέλευση ενέκρινε σήμερα το σχέδιο νόμου που καθιστά ποινικό αδίκημα την άρνηση της αναγνώρισης ως γενοκτονίας της μαζικής σφαγής το 1915 των Αρμενίων από τους Τούρκους Οθωμανούς, παρά τις απειλές και την αγανάκτηση της Τουρκίας και την παρουσία πολλών χιλιάδων διαδηλωτών έξω από την Εθνοσυνέλευση. Το σχέδιο νόμου υιοθετήθηκε από πολύ μεγάλη πλειοψηφία των περίπου πενήντα βουλευτών που ήταν παρόντες, ενώ περίπου 6 ψήφισαν κατά. Το σχέδιο νόμου, το οποίο έχει δημιουργήσει ένταση ανάμεσα στο Παρίσι και την 'Αγκυρα, θα κατατεθεί στη συνέχεια στη Γερουσία, όπου θα συζητηθεί το 2012. Οι υποστηρικτές του εκφράζουν την ελπίδα ότι θα υιοθετηθεί και από τη Γερουσία πριν από την διακοπή των εργασιών του γαλλικού κοινοβουλίου στα τέλη του Φεβρουαρίου ενόψει των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία.

Πηγή express.gr

Το Ισραήλ κοντά στην αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων


Μία επιτροπή του ισραηλινού κοινοβουλίου αναμένεται να εξετάσει σήμερα ένα νομοσχέδιο με το οποίο θα αναγνωρίζεται η γενοκτονία των Αρμενίων, μέτρο που αναμένεται ότι θα επιδεινώσει τις ήδη τεταμένες σχέσεις του Ισραήλ με την Τουρκία.

Η επιτροπή εκπαιδευτικών θυμάτων θα συνεδριάσει για να συζητήσει την πρόταση νόμο που θα ορίζει την 24η Απριλίου, την ημέρα που ξεκίνησαν οι σφαγές στην Αρμενία το 1915-- ως ημέρα μνήμης της "σφαγής του αρμενικού λαού".

Το κοινοβούλιο είχε απορρίψει μια παρόμοια πρόταση το 2007, όταν το Ισραήλ και η Τουρκία διατηρούσαν στενούς δεσμούς. Όμως οι σχέσεις των δύο χωρών διαταράχθηκαν μετά το θάνατο εννέα Τούρκων ακτιβιστών από τις ισραηλινές ειδικές δυνάμεις που επιχείρησαν να σταματήσουν το στολίσκο που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα, τον Μάιο του 2010.

Τον Οκτώβριο, η Τουρκία απέλασε τον πρεσβευτή του Ισραήλ στην 'Αγκυρα και ακύρωσε τις στρατιωτικές συμφωνίες που είχε συνάψε με τη χώρα.

"Είναι χρόνια που επεξεργαζόμαστε" αυτό το νομοσχέδιο, είπε η Ζορζέτ Αβακιάν, μέλος της Εθνικής Αρμενικής Επιτροπής της Ιερουσαλήμ, μιλώντας στο δημόσιο ραδιόφωνο.

"Ελπίζουμε πως ήρθε η ώρα. Επί χρόνια η ισραηλινή κυβέρνηση αρνιόταν να αναγνωρίσει τη γενοκτονία για κυνικούς, στρατηγικούς και οικονομικούς λόγους, που συνδέονταν με τις σχέσεις της με την Τουρκία", είπε η Ζαχάβα Γκαλ-Ον, βουλευτής με το αριστερό κόμμα Μερέτζ, που στηρίζει το νομοσχέδιο.



Πηγή protothema

Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2011

Αυστραλία: Ψήφισμα για τη γενοκτονία των Αρμενίων στη Γερουσία

Η πρωτοβουλία είναι του ελληνικής καταγωγής γερουσιαστή
Νίκου Ξενοφών




Ψήφισμα για την αναγνώριση της γενοκτονίας από το 1915 έως το 1923 των Ελλήνων, Αρμενίων και Ασυρρίων από τους Οθωμανούς πρόκειται να καταθέσει στην Ομοσπονδιακή Γερουσία της Αυστραλίας ο ελληνικής καταγωγής γερουσιαστής Νίκος Ξενοφών.

Το αποκάλυψε ο ίδιος με ομιλία του στο Σώμα, αναφέροντας πως στους προσεχείς μήνες θα συνεργαστεί με το Αυστραλιανό Ελληνικό Συμβούλιο και την Αρμενική Εθνική Επιτροπή για την κατάρτιση του ψηφίσματος και «θα ενθαρρύνω όλους τους συναδέλφους μου να το υποστηρίξουν», όπως σημείωσε.

«Η Αυστραλία, μέχρι σήμερα, δεν έχει αναγνωρίσει αυτή την γενοκτονία, λόγω των διπλωματικών σχέσεων με την Τουρκία. Αποδέχομαι ότι οι σχέσεις αυτές είναι σημαντικές και οι δεσμοί μας με την Τουρκία , που σφυρηλατήθηκαν στην Καλλίπολη, έχουν ειδικό βάρος. Όμως, οι φίλοι λένε την αλήθεια αναμεταξύ τους», είπε ο ομογενής πολιτικός από τη Νότια Αυστραλία και υπογράμμισε:

«Δεν ζητώ την καταδίκη της Δημοκρατίας της Τουρκίας. Ζητώ από το (αυστραλιανό) έθνος μας, να αναγνωρίσει τα γεγονότα. Εάν δεν αναγνωρίσουμε την ιστορία επειδή φοβόμαστε μην θίξουμε άλλη χώρα, τότε ποια είναι τα όρια που θέτουμε; Πότε ένα συμβάν είναι αρκετά σοβαρό για εμάς, ώστε να πάρουμε το ρίσκο και να λάβουμε
θέση; Ή απλώς γινόμαστε όλο και πιο ελαστικοί , ώστε να μην χρειάζεται να δράσουμε;»

«Ηρθε η ώρα η Αυστραλία να επιλέξει μία θέση. Είτε θα αναγνωρίσει αυτές τις γενοκτονίες ή θα αρνηθεί να το πράξει. Αν δεν ξεκαθαρίσουμε τη στάση μας πρέπει να εξετάσουμε τι σημαίνει αυτό για τη χώρα μας.

Είμαστε μια χώρα που μπορεί να αποδεθχεί και να αναγνωρίσει το παρελθόν; Ή είμαστε μια χώρα που γυρίζει την πλάτη της από φόβο μην προσβάλλει κάποιον; Δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν.

Μπορούμε μόνο να διαλέξουμε αν θα αποδεχθούμε ή θα αρνηθούμε τα μαθήματα που το παρελθόν μας διδάσκει», κατέληξε ο ελληνικής καταγωγής γερουσιαστής Νίκος Ξενοφών.

Πηγή : ΤΟ ΒΗΜΑ

Πόντος

Ο Πόντος είναι η ελληνική ονομασία της γεωγραφικής περιοχής των ΒΑ. ακτών της Μικράς Ασίας, η παράλια περιοχή της Καππαδοκίας, ανατολικά της Παφλαγονίας, η οποία σήμερα ανήκει στην Τουρκία. Η γεωγραφική θέση του Πόντου ορίζεται δυτικά από τον ποταμό Παρθένιο της Βιθυνίας, νότια από την οροσειρά Ολγασύς, ανατολικά από τη λεγόμενη Μικρή Αρμενία και βόρεια από τη θάλασσα του Ευξείνου Πόντου που σήμερα ονομάζεται Μαύρη Θάλασσα (τουρκικά: Καρά-Ντενίζ).
Ο Πόντος υπήρξε στην αρχαιότητα πεδίο έντονου ελληνικού αποικισμού αλλά και βασίλειο επί Μιθριδάτη. Στην ύστερη βυζαντινή περίοδο, ξαναϋπήρξε ως ανεξάρτητο κράτος. Μέχρι το 1923 και την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών που ακολούθησε κατ΄ επιταγή της Συνθήκης της Λωζάνης κατοικούνταν, σε σημαντικό ποσοστό, από ελληνόφωνους χριστιανικούς και μουσουλμανικούς πληθυσμούς