Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2012

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΟΝΤΙΩΝ ΕΔΕΣΣΑΣ: ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΧΟΡΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση το Σάββατο 18 Αυγούστου, του συλλόγου των Ποντίων Έδεσσας στο χώρο του αθλητικού κέντρου «Πασά Τσαϊρ».


Ο τίτλος της εκδήλωσης «Από παιδιά στην παράδοση» πραγματοποιήθηκε με παιδικά σχήματα από συλλόγους με τη σειρά που εμφανίστηκαν στην εκδήλωση.
1.                Σύλλογος Ποντίων Έδεσσας Άγιος Θεόδωρος Γαβράς.
2.               Φίλοι Παραδοσιακής Μουσικής και χορού.
3.               Σύλλογος Μέγας Αλέξανδρος Έδεσσας.
Στην εκδήλωση προσήλθαν πολλοί γονείς για να χαρούν τα μικρά παιδιά που χόρεψαν στην χορευτική εκδήλωση.
Την παράσταση έκλεψε ο μικρός εξάχρονος Σιμάκος με την παιδική του φωνούλα σε Ποντιακά τραγούδια συνοδεία στη λύρα του πατέρα του Σίμου Σπυριδόπουλου. Ο μικρός Σιμάκος μετά την εκδήλωση αμήχανος δέχθηκε την επιδρομή των παιδιών που βρέθηκαν εκεί να του ζητούν να βγουν φωτογραφίες μαζί του και να πάρουν αντίγραφα, όπως θα δείτε και στο Βίντεο.
 
Στη συνέχει το Ποντιακό γλέντι συνεχίστηκε με τον Κυριάκο Αντωνιάδη στη λύρα και τον Γιάννη Θεοδωρίδη στο τραγούδι.
Την παρουσίαση και την επιμέλεια είχε η άξια Πρόεδρος του Συλλόγου Ροζαλία Γαβριλήδου.



Η εκδήλωση υποχρεώθηκε να σταματήσει διότι γύρο στις 2:00 το πρωί κάποιος ενοχλήθηκε από την μουσική παρότι το αθλητικό κέντρο βρίσκεται αρκετά μακριά από σπίτια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πόντος

Ο Πόντος είναι η ελληνική ονομασία της γεωγραφικής περιοχής των ΒΑ. ακτών της Μικράς Ασίας, η παράλια περιοχή της Καππαδοκίας, ανατολικά της Παφλαγονίας, η οποία σήμερα ανήκει στην Τουρκία. Η γεωγραφική θέση του Πόντου ορίζεται δυτικά από τον ποταμό Παρθένιο της Βιθυνίας, νότια από την οροσειρά Ολγασύς, ανατολικά από τη λεγόμενη Μικρή Αρμενία και βόρεια από τη θάλασσα του Ευξείνου Πόντου που σήμερα ονομάζεται Μαύρη Θάλασσα (τουρκικά: Καρά-Ντενίζ).
Ο Πόντος υπήρξε στην αρχαιότητα πεδίο έντονου ελληνικού αποικισμού αλλά και βασίλειο επί Μιθριδάτη. Στην ύστερη βυζαντινή περίοδο, ξαναϋπήρξε ως ανεξάρτητο κράτος. Μέχρι το 1923 και την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών που ακολούθησε κατ΄ επιταγή της Συνθήκης της Λωζάνης κατοικούνταν, σε σημαντικό ποσοστό, από ελληνόφωνους χριστιανικούς και μουσουλμανικούς πληθυσμούς