Πέμπτη, 19 Απριλίου 2012

Ταφικό έθιμο του Πόντου από τους Κρωμναίους την Κυριακή του Θωμά

Την Κυριακή του Θωμά η Αδελφότητα Κρωμναίων Καλαμαριάς συνεχίζοντας μια μακραίωνη παράδοση και στηρίζοντας τον λαϊκό πολιτισμό, θα αναβιώσει μια ενδιαφέρουσα ανά το πανελλήνιο και όχι μόνο, εθιμική εκδήλωση, το « ταφικό έθιμο».. Μια σπουδαία τελετουργία με αρχαιοελληνικές ρίζες και συνδεδεμένη άρρηκτα με την ποντιακή παράδοση που μεταφέρθηκε από τον Πόντο  στην Καλαμαριά και τηρείται με ευλάβεια και σεβασμό, διατηρώντας έτσι την ποιότητα και τη γνησιότητά του.


Την Κυριακή 22 Απριλίου 2012 στις 11.30 π.μ. θα συγκεντρωθούν όλα τα μέλη της Αδελφότητας Κρωμναίων , φίλοι  και επίσημοι προσκεκλημένοι στα Δημοτικά κοιμητήρια Καλαμαριάς, σε ένα κοινό τραπέζι με διάφορα εδέσματα, υπό τους ήχους της ποντιακής λίρας, ενώ νωρίτερα θα ψαλλεί  τρισάγιο υπέρ των ψυχών. Φέτος,  το τρισάγιο θα τελεστεί στον τάφο του πρώην Δημάρχου Καλαμαριάς Θρασύβουλου Λαζαρίδη τιμώντας την μνήμη του, για την προσφορά του στην Καλαμαριά και στον Προσφυγικό Ελληνισμό.

Οι παρευρισκόμενοι θα επισκεφθούν όλους τους τάφους σε ένα συμβολισμό όπου οι ψυχές των ζώντων ενώνονται με αυτές των νεκρών και έρχονται κατά κάποιο τρόπο σε επαφή.

Αξίζει να αναφερθεί ότι στον Πόντο όλοι οι κάτοικοι των χωριών και των πόλεων συγκεντρώνονταν στο νεκροταφείο όπου τελούνταν τρισάγιο και στη συνέχεια άπλωναν τραπεζομάντηλα πάνω στους τάφους με ποικίλα εδέσματα και ακολουθούσε τραγούδι και χορός κάτω από τους ήχους της ποντιακής λίρας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πόντος

Ο Πόντος είναι η ελληνική ονομασία της γεωγραφικής περιοχής των ΒΑ. ακτών της Μικράς Ασίας, η παράλια περιοχή της Καππαδοκίας, ανατολικά της Παφλαγονίας, η οποία σήμερα ανήκει στην Τουρκία. Η γεωγραφική θέση του Πόντου ορίζεται δυτικά από τον ποταμό Παρθένιο της Βιθυνίας, νότια από την οροσειρά Ολγασύς, ανατολικά από τη λεγόμενη Μικρή Αρμενία και βόρεια από τη θάλασσα του Ευξείνου Πόντου που σήμερα ονομάζεται Μαύρη Θάλασσα (τουρκικά: Καρά-Ντενίζ).
Ο Πόντος υπήρξε στην αρχαιότητα πεδίο έντονου ελληνικού αποικισμού αλλά και βασίλειο επί Μιθριδάτη. Στην ύστερη βυζαντινή περίοδο, ξαναϋπήρξε ως ανεξάρτητο κράτος. Μέχρι το 1923 και την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών που ακολούθησε κατ΄ επιταγή της Συνθήκης της Λωζάνης κατοικούνταν, σε σημαντικό ποσοστό, από ελληνόφωνους χριστιανικούς και μουσουλμανικούς πληθυσμούς