Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2011

Από την Ελασσόνα στη Λεπτοκαρυά…. Ένα μάθημα πολιτικής ιστορίας

…και μια διαδρομή γεμάτη φυσική ομορφιά

Μετά την πολύ πετυχημένη εκδήλωση που έγινε στην Ελασσόνα (Σάββατο 12-11-2011), αποφάσισα να επιστρέψω μέσω Ολύμπου, μιας και ήθελα απαραίτητα να περάσω από την Ολυμπιάδα για να φωτογραφίσω την προτομή του Χριστόφορου Τσέρτικ.

Ήταν μια εξαιρετική απόφαση, γιατί η διαδρομή μέσα από τον Όλυμπο κυριολεκτικά με αποζημίωσε. Θεωρώ ότι θα έπρεπε να μοιραστώ μαζί σας τις εικόνες αυτής της διαδρομής. Αρχίζω με αυτά που εντάσσονται στο “μάθημα πολιτικής ιστορίας” και στην επόμενη ανάρτηση θα ανέβουν οι φωτογραφίες που “αιχμαλώτισαν” μέρος του φυσικού κάλους της περιοχής. Στο χάρτη της διαδρομής που θα βρείτε στο τέλος του κειμένου, σημειώνονται με κόκκινο τα σημεία απ’ όπου πάρθηκαν οι φωτογραφίες :

Η προτομή του Χριστόφορου Τσέρτικ (Τσερτικίδης), στην Ολυμπιάδα Ελασσόνας:

Το εξαιρετικά σημαντικό βιβλίο του Χριστόφορου Τσέρτικ επιγράφεται “Στις επάλξεις το Καρς” και αποτελεί μια αυτοβιογραφία που σου επιτρέπει να παρακολουθήσεις τη δράση των Ελλήνων του Καυκάσου κατά την ταραγμένη περίοδο των αρχών του 20ου αιώνα. Το βιβλίο αυτό εκδόθηκε στη Λάρισα μετά το θάνατό του. Το διάβασα περί το ’88 και το χρησιμοποίησα ως πηγή στο πρώτο μου βιβλίο (1990) που έφερε τον τίτλο Ποντιακός ελληνισμός. Από τη γενοκτονία και το σταλινισμό στην περεστρόϊκα. Το εξώφυλλο του βιβλίου είναι το εξής:

Το ίδιο βιβλίο μου χάρισαν, με την παρακάτω αφιέρωση , όταν είχα βρεθεί εκεί για πρώτη φορά το 2006 ως ομιλητής στην κεντρική εκδήλωση για την επέτειο της Γενοκτονίας που διοργάνωσε στην Ελασσόνα η Ένωση Ποντίων .

Παραπλεύρως της προτομής του Χρ. Τσέρτικ στην κεντρική πλατεία της Ολυμπιάδας, υπάρχει το Μνημείο Πεσόντων του χωριού Ολυμπιάδα. Εκεί φαίνεται η τραγική μοίρα των κατοίκων ενός μικρού χωριού που δημιουργήθηκε από Έλληνες πρόσφυγες του Καυκάσου. Τα θύματα του χωριού αυτού στον Εμφύλιο δίνουν ένα ποσοστό επί του συνολικιού πληθυσμού δυσανάλογα μεγάλο, συγκρινόμενο με το μέσο ποσοστό “αίματος” εκείνης της τραγικής εποχής.

Στην ενότητα “Θύματα Εμφυλίου Πολέμου 1946-1949“, υπάρχει και το όνομα του ιερέα Κυριάκου Ταμουρίδη, ο οποίος εντάχθηκε στο Δημοκρατικό Στρατό, τραυματίστηκε σε μάχη, συνελήφθη, καταδικάστηκε από στρατοδικείο σε θάνατο και εκτελέστηκε:

Παρακάτω, η φωτογραφία του ιερέα Κυριάκου Ταμουρίδη με τη λεζάντα, όπως δημοσιεύτηκε στο βιβλίο “‘Απ’ τον Όλυμπο στο Γράμμο” του Λύσανδρου Ταμουρίδη:

Ο Λύσανδρος Ταμουρίδης που διέσωσε την ιστορία, αλλά και τη φωτογραφία του μοναδικού ιερέα-ανταρτη του ΔΣΕ που εκτελέστηκε για τα φρονήματα και τη δράση του, διέσωσε και μια δική του εξαιρετικής ιστορικής, αλλά και καλλιτεχνικής αξίας φωτογραφία.

Στη σπάνια φωτογραφία ο Λ. Ταμουρίδης και η Κωσταντίνα Ευθυμίου στον Εμφύλιο (Βίτσι 1948). Δύο μέρες μετά τη λήψη της φωτογραφίας, η Ευθυμίου σκοτώθηκε και ο Ταμουρίδης τραυματίστηκε σοβαρά….

Ο Όλυμπος υπήρξε σημαντικό πεδίο αντίστασης κατά των Γερμανών ναζί κατακτητών, οι οποίοι προέβησαν σε διάφορα αντίποινα, όπως την καταστροφή του ιστορικού βυζαντινού μοναστηριού του Αγίου Διονυσίου στην ανατολική πλευρά του βουνού.

Το γεγονός ότι στον Όλυμπο δημιουργήθηκαν κάποιες από τις πρώτες αντάρτικες αντιστασιακές ομάδες αποτυπώνεται σ’ ένα μνημείο, κατά τη διαδρομή Ελασσόνα-Λεπτοκαρυά, λίγο μετά το χωριό Καρυά, εντός ενός εντυπωσιακού φυσικού σκηνικού που δημιουργεί το δάσος:

Ο χάρτης της διαδρομής Ελασσόνα-Λεπτοκαρυά. Οι παραπάνω φωτογραφίες τραβήχτηκαν στο χωριό Ολυμπιάδα και λίγο μετά το χωριό Καρυά:


Πηγή : kars

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πόντος

Ο Πόντος είναι η ελληνική ονομασία της γεωγραφικής περιοχής των ΒΑ. ακτών της Μικράς Ασίας, η παράλια περιοχή της Καππαδοκίας, ανατολικά της Παφλαγονίας, η οποία σήμερα ανήκει στην Τουρκία. Η γεωγραφική θέση του Πόντου ορίζεται δυτικά από τον ποταμό Παρθένιο της Βιθυνίας, νότια από την οροσειρά Ολγασύς, ανατολικά από τη λεγόμενη Μικρή Αρμενία και βόρεια από τη θάλασσα του Ευξείνου Πόντου που σήμερα ονομάζεται Μαύρη Θάλασσα (τουρκικά: Καρά-Ντενίζ).
Ο Πόντος υπήρξε στην αρχαιότητα πεδίο έντονου ελληνικού αποικισμού αλλά και βασίλειο επί Μιθριδάτη. Στην ύστερη βυζαντινή περίοδο, ξαναϋπήρξε ως ανεξάρτητο κράτος. Μέχρι το 1923 και την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών που ακολούθησε κατ΄ επιταγή της Συνθήκης της Λωζάνης κατοικούνταν, σε σημαντικό ποσοστό, από ελληνόφωνους χριστιανικούς και μουσουλμανικούς πληθυσμούς